Annenle İlişki Kodlarını Yeniden Yaz

 Annenle ilişkin zorlayıcıysa, bunun tek bir şekli olmayabilir.

Belki onun üzülmemesi için kendi ihtiyacını geri plana atıyorsun.

Hayır dediğinde suçluluk duyuyorsun.

Onun iyi olup olmadığını sürekli kontrol ediyor, duygularını kendi sorumluluğun gibi taşıyorsun.

Ya da tam tersi…

Annenle konuşurken hemen geriliyorsun.

Söylediği küçük bir cümle seni saatlerce öfkeli bırakıyor.

Kendini savunmak, açıklamak ya da ondan uzaklaşmak istiyorsun.

Onun yanında bir anda yeniden çocuk gibi hissediyorsun.

Bir yanda:

“Onu üzmemeliyim.”

Diğer yanda:

“Kendimi korumak için ondan uzak durmalıyım.”

Bir yanda fazla sorumluluk almak.

Diğer yanda öfke, kırgınlık ve mesafe.

Dışarıdan çok farklı görünebilirler.

Ama ikisinde de annenle kurduğun ilişkinin içinde kendi yetişkin yerinde kalmak zorlaşıyor olabilir.

Annenle İlişki Kodlarını Yeniden Yaz çalışmasının amacı anneni değiştirmek değil.

Onun duygularını taşımadan sevebilmek.

Sınır koyduğunda suçluluk içinde kalmamak.

Eleştirildiğinde hemen savunmaya geçmemek.

Eski kırgınlıkların içinde yeniden çocuklaşmadan kendi yerinde kalabilmek.

 

Annenle ilişkin hayatının başka nerelerine yansıyor olabilir?

Eşinle ilişkine

Annenin duygularını taşımaya alıştıysan, eşinin duygularından da kendini sorumlu hissediyor olabilirsin.

O üzgün olduğunda hemen düzeltmeye çalışıyor, kızdığında kendi sınırından vazgeçiyor olabilirsin.

Ya da yakınlık senin için geçmişte yorucuysa, eşinle ilişkinde de fazla yakınlaştığında geri çekiliyor olabilirsin.

Sınır koymana

Birine “hayır” dedikten sonra saatlerce:

“Acaba kırıldı mı?”

diye düşünüyor olabilirsin.

Çünkü sınır koymak, senin için yalnızca bir tercih değil; birini üzme riski gibi hissediyor olabilir.

Kendi ihtiyaçlarını duymana

“Ben ne istiyorum?” sorusunu cevaplamakta zorlanıyor olabilirsin.

Çünkü uzun zamandır önce başkalarının neye ihtiyacı olduğunu görmeye alışmış olabilirsin.

Arkadaşlıklarına

Hep dinleyen, anlayan, taşıyan ve sorun çözen taraf sen olabilirsin.

Bir arkadaşın uzaklaştığında hemen:

“Ben ne yaptım?”

diye kendini sorguluyor olabilirsin.

Başarı ve kendini kanıtlama biçimine

Annenin onayını almak, onu gururlandırmak ya da eleştirisinden kaçınmak geçmişte önemli olduysa bugün de başarıyı yalnızca kendin için yaşamıyor olabilirsin.

Bir şey başardığında ilk düşüncen:

“Acaba o ne diyecek?”

olabilir.

Bedenin ve kadınlığınla ilişkine

Annenin kendi bedeni, kilosu, yaşı, güzelliği ya da kadınlığı hakkında kullandığı dil senin kendi bedenine bakışına da taşınmış olabilir.

Aynaya baktığında kendi sesinden çok, yıllar önce duyduğun bir cümleyi tekrar ediyor olabilirsin.

Kendi anneliğine

Çocuğunu büyütürken bir anda:

“Ben annem gibi olmak istemiyorum.”

diye düşündüğün anlar olabilir.

Ya da tam tersine, fark etmeden annenin söylediği cümleleri kendi ağzından duyuyor olabilirsin.

Bazen annemizle ilişkimizi yalnızca onunla yaşamayız.
Onu başka ilişkilerimizin içine de taşırız.

Bu çalışma anneni değiştirmek için değil

Onun seni anlamasını sağlamak için değil.

Geçmişte olanları inkâr etmek ya da her şeyi affetmek zorunda kalman için de değil.

Annenle ilişkinin içinde hangi kodların çalıştığını fark etmek için.

Onun üzülmesiyle kendi sınırın arasında kalıyor musun?

Onun eleştirisini hâlâ kendi gerçeğin gibi mi duyuyorsun?

Yanındayken yeniden çocukluk rolüne mi dönüyorsun?

Uzaklaştığında suçluluk, yaklaştığında öfke mi hissediyorsun?

Onun duygusunu kendi duygun gibi mi taşıyorsun?

Bunlara bakacağız.

Bu çalışmada neye bakacağız?

Suçluluk ve sorumluluk
Annenin duygularını ne kadar kendine ait hissediyorsun?

Sınırlar
“Hayır” dediğinde kendi yerinde kalabiliyor musun?

Öfke ve kırgınlık
Bugünkü bir cümle, geçmişten çok daha büyük bir duyguyu mu tetikliyor?

Çocukluk rolleri
Annenin yanında hâlâ “iyi çocuk”, “sorumlu çocuk”, “asi çocuk” ya da “onu kurtaran çocuk” rolüne mi dönüyorsun?

Onay ihtiyacı
Karar verirken hâlâ onun ne düşüneceğini hesaba katıyor musun?

Kendi ihtiyaçların
Onun ihtiyacından bağımsız olarak ne istediğini duyabiliyor musun?

Diğer ilişkilerine taşınan kodlar
Annenle öğrendiğin bazı ilişki biçimleri bugün eşinle, arkadaşlarınla ya da çocuklarınla tekrar ediyor olabilir mi?

Dönüşüm nasıl görünebilir?

Annen aradığında bedeninin hemen gerilmemesi.

Bir şeye “hayır” dediğinde bütün gün suçluluk taşımamak.

Onun üzgün olmasıyla kendi kararını değiştirmemek.

Eleştirildiğinde hemen savunmaya geçmemek.

Onun fikrini dinleyip yine de kendi kararında kalabilmek.

Kendi hayatından keyif alırken:

“Ama annem…”

diye başlayan suçluluk düşüncesine kapılmamak.

Onun yanında çocukluk rolüne dönmek yerine yetişkin halinle kalabilmek.

Ve belki ilk kez şunu hissedebilmek:

“Onun duygularını taşımadan da onu sevebilirim.”

Annenle İlişki Kodlarını Yeniden Yaz

Bu çalışma annenle “mükemmel” bir ilişki kurmak için değil.

İlişkinizde çalışan suçluluk, aşırı sorumluluk, öfke, onay ihtiyacı, sınır koyamama ve eski çocukluk rollerini fark etmek için.

Yakın olmak zorunda değilsin.

Uzak olmak zorunda da değilsin.

Ama ilişkinizin şeklini eski kodların belirlemek zorunda değil.

8 Kasım'da başlıyor - 2 haftada bir toplam 6 oturum